midjourney Sztuka AI
Porady do promptów

Przewodnik Midjourney --sref: URL, kody stylu i --sw

Opublikowano 11 września 2026 Aktualizacja 11 września 2026 7 min czytania

Midjourney --sref pożycza kolor i fakturę, nie ludzi. URL, kody stylu, --sref random i --sw (domyślnie 100); Moodboard nie łączy się z --sw.

Przewodnik Midjourney --sref: URL, kody stylu i --sw

Midjourney --sref (Style Reference) pożycza kolor, medium, fakturę i światło obrazu do nowego promptu. Nie wkleja osoby, produktu ani układu. Oficjalne docs Style Reference wymagają też promptu tekstowego: sam URL bez podmiotu pozwala modelowi wymyślić fabułę. Działa od V6; nawyki parametrów zakładają V8.2.

Midjourney --sref referencja stylu: ta sama martwa natura zablokowana na filmową temperaturę barwową i fakturę lnu

—sref bierze klimat; image prompt niesie treść

Trzy drogi „wrzucenia obrazu” trzymaj osobno, inaczej seria zaczyna pływać:

MetodaCzym sterujeDo czego się nie nadaje
--srefPaleta, pędzel, ziarno, stosunek światłaTa sama twarz, ten sam kubek
Image PromptCo widać, nachylenie kompozycjiCzysty filtr stylu
Referencje Edit ModelTożsamość i obiekty na V8.X (do czterech)Zastępowanie style reference

Stara rada — „--cref na ludzi, --sref na styl” — na V8.2 wymaga korekty: twarze i obiekty blokujesz Edit Model. --sref nadal obsługuje tylko klimat. Ta strona to niezależny komentarz; źródłem prawdy są oficjalne docs.

W przeglądarce: ikona Style Reference na belce Imagine, wgranie albo wybór istniejących obrazów (można kilka). Na Discord: --sref plus żywy URL obrazu; kilka URL-i rozdziel spacją. Pliki: .png .gif .webp .jpg .jpeg. Lokalny plik najpierw wgraj, potem złap URL.

Trzy wejścia: URL obrazu, kod stylu, —sref random

  1. URL obrazu — stabilna ścieżka serii. Dokończ jednego hero (albo płytę grade z samym światłem i materiałem, bez głównego podmiotu). Kolejne prompty zmieniają zdanie podmiotu i trzymają --sref na tym linku.
  2. Kod stylu — liczba z wewnętrznej biblioteki Midjourney po --sref, bez obrazu. Przydaje się, gdy chcesz podać „ten smak”, a nie prywatny plik.
  3. --sref random — model losuje kod; po submit random zamienia się w cyfry. Zapisz liczbę, jeśli ci się podoba. Oficjalnie: reroll / variations zostają przy tym samym kodzie; każda komórka --repeat ciągnie nowy.

Szkielet do skopiowania (podmień URL):

ceramic teapot on linen, window light, still life photography
--sref https://example.com/grade-sample.png --sw 100 --ar 4:5 --stylize 140 --v 8

Discord pozwala też na względne wagi: --sref URL1::2 URL2::1. Oficjalne docs zezwalają na mieszanie obrazów i kodów. Nie dokładaj kolejnego random do --sref random.

Jak kręcić —sw: 0–1000, domyślnie 100

--sw (style weight) ustala, jak mocno pcha referencja. Oficjalny zakres 0–1000, domyślnie 100. W V7 --sw na kodach często czuć mocniej niż na obrazach — na V8.X ufaj siatce, nie staremu przepisowi z bloga.

Kolejność praktyczna:

  1. Zacznij od --sw 100 i sprawdź, czy podmiot wciąż istnieje.
  2. Jeśli temperatura barwowa i ziarno dalej dryfują, podnieś do 200–400 i przestań przepisywać zdanie o świetle.
  3. Jeśli podmiot staje się rekwizytem z referencji albo kadr zostaje połknięty, zejdź do 50–80 — albo użyj płyty z samym klimatem, bez rozpoznawalnego obiektu.
  4. Przy plakatach i lookbookach, które mają czytać się jako jeden zestaw, zamroź --sw w szkielecie.

Przewodnik po promptach plakatów używa --sref, żeby zablokować serię KV: paleta i przestrzeń na litery nieruchome, zmienia się tylko temat. Fashion editorial robi to samo jako filtr sezonu w przewodniku fashion editorial.

Wersja kodu —sv: starych cyfr nie wciskaj w V8.2

Na V7 obrazowa Style Reference dawała --sv 1 do --sv 6. Docs ustawiły --sv 6 jako ówczesny default; --sv 4 to model sref V7 sprzed 16.06.2025. --sref random i kody liczbowe działają tylko z --sv 4 oraz --sv 6. Kody zapisane w erze V6 mogą dziś smakować zupełnie inaczej. Żeby odtworzyć stare kody, oficjalna rada to --sv 4 (legacy V7 sref) albo powrót do V6.

Nie traktuj wirusowego „uniwersalnego kodu” jak oficjalnego filtra V8.2. Kody się starzeją. Kod, który sam wygenerowałeś i zapisałeś, da się ponownie użyć. Dopóki V8.2 jest domyślny, projekt zablokujesz pewniej URL-em obrazu niż gonitwą za przeciekami.

Moodboard i —p: bez —sw i —sv

Moodboards to typ personalizacji: zestaw pod szerszą estetykę, nie jeden zmieszany filtr. Użyj --p (twoja domyślna tablica) albo --p plus ID / kod moodboard.

Pełny opis jest w Midjourney Moodboard i —p.

Dwa twarde limity oficjalne:

  • Moodboard nie idzie z --sw
  • Moodboard nie idzie z --sv

Siłę Moodboard sterujesz --stylize (0–1000, domyślnie 100): niższe ogranicza tablicę, wyższe się w nią pochyla. --p i --sref mogą współistnieć w nowszych wersjach, ale gdy Moodboard jest włączony, zdejmij --sw / --sv. Kierunek na cały sezon → Moodboard. Grade i ziarno tego hero → --sref.

Midjourney --sref random i kody stylu: ten sam czajnik w trzech niezwiązanych medium

Podział ról z Edit Model V8.2

Docs Style Reference mówią, że łączysz to z referencjami Edit Model i Image Prompt. Notatka Edit Model dodaje, że moodboards / srefs w tej budowie lepiej działają z dodatkowym kierunkiem w prompcie. Rozdziel robotę:

  • --sref / Moodboard: film, akwarela, neonowa noc albo czyste studio
  • Załączniki Edit Model: kto, w czym, co trzyma
  • Tekst: co dzieje się w kadrze, kamera, pora dnia

Nie każ jednemu obrazowi dźwigać wszystkich trzech. Jeśli styl zjeżdża twarz z modelu, zdejmij --sref, zostaw referencje tożsamości plus zdanie akcji, potem wróć ze stylem.

Tok pracy: szkielet tutaj, referencje u oficjalnego Midjourney

  1. Na stronie generate odpal pełne zdanie podmiotu, aż jedna płyta ma właściwe światło i materiał. Rzemiosło promptów jak w jak pisać lepsze prompty Midjourney.
  2. Ten kadr (albo płytę grade bez podmiotu) daj jako --sref. Kolejne ujęcia zmieniają tylko podmiot — nie --sw ani proporcje.
  3. Szukasz nieznanego smaku: --sref random i zapis cyfr, które wrócą.
  4. Blokada postaci albo produktu: plik do oficjalnego edytora. Nie wciskaj --cref na V8.
  5. Przed użyciem komercyjnym sprawdź subskrypcję i licencję. Ta strona nie jest powiązana z Midjourney, Inc.

Tutorial silnik stylu: stylize i sref to czterokrokowy zarys. Krawędzie parametrów, stare kody i zakaz układania Moodboard biorą się z tego artykułu plus oficjalnych docs.

—sref to filtr, nie kłódka na postać

Traktuj Midjourney --sref jak nawyk: tekst mówi, co fotografujesz, referencja mówi tylko, jaki ma być smak, --sw startuje od 100, a Moodboard kręci inną parą (--p + --stylize). Do serii trzymaj własny URL albo kod, który naprawdę wygenerowałeś — to lepiej się oddaje niż folder przeterminowanych cyfr.

midjourney Sztuka AI (midjourney.wang) to niezależny zasób społeczności z tutorialami, promptami i wskazówkami generowania i nie jest powiązany z Midjourney, Inc.

Częste pytania

Czy Midjourney --sref kopiuje osobę z obrazu referencyjnego?

Oficjalne docs Style Reference mówią, że chwytają klimat całości: kolor, medium, fakturę, światło, a nie konkretne osoby czy przedmioty. Tożsamość blokujesz referencjami Edit Model w V8.2, nie podstawiając --sref za --cref.

Jaka jest domyślna --sw i co, gdy podkręcisz za mocno?

Oficjalny zakres to 0–1000, domyślnie --sw 100. Zacznij stamtąd. Jeśli grade nie siada, spróbuj 200–400. Jeśli podmiot zamienia się w rekwizyt z referencji albo kompozycja się zapada, wróć do 50–100.

Czy mogę użyć --sw razem z Moodboard i --sref?

Docs Moodboards: Moodboard nie współpracuje z --sw ani --sv. Board prowadzisz przez --p i --stylize. --sref plus --sw tylko przy URL obrazu albo kodzie stylu. Nie kręć obu pokręteł w jednym prompcie.

Czy na generatorze tej strony mogę dopisać --sref?

Możesz dopisać parametry na końcu, żeby sprawdzić kierunek. Wgrywanie referencji, biblioteka kodów i Moodboard zostają na oficjalnym Create / Discord. Tutaj domknij zdanie podmiotu, referencje podepnij już w Midjourney.

Udostępnij