آموزش Midjourney: از پرامپت تا تصویر اول

کسی که آموزش Midjourney می‌جوید معمولاً نمی‌خواهد دوباره بخواند مدل چیست. می‌خواهد یک پرامپت به اولین تصویر قابل‌استفاده تبدیل شود. سریع‌ترین راه انباشتن صفت در کادر خالی نیست. این است: قالب کامل را کپی کنید → --ar و سرعت را در صفحه تولید بگذارید → یک‌بار اجرا کنید → فقط یک متغیر را عوض کنید و دوباره اجرا کنید.

از کتابخانه پرامپت کپی کنید؛ از خالی شروع نکنید

کادر خالی آسان به «زن زیبا» یا «شهر سایبر» تبدیل می‌شود و ترکیب را مدل حدس می‌زند. مدخل‌های کتابخانه موضوع، صحنه، نور و لنز را از پیش مرتب کرده‌اند و پارامترهایی مثل --ar دارند. برای تصویر اول کتابخانه پرامپت را باز کنید، نزدیک‌ترین ژانر را برگزینید (پرتره، محصول، منظره، انیمه)، کل بلوک را بچسبانید و فقط یک اسم را عوض کنید.

اسکلت قابل‌چسباندن:

پیک سایبر در کوچه نئون بارانی، نور لبه teal و magenta، پرتره سینمایی ۸۵ میلی‌متر --ar 3:4 --stylize 200

فقط «پیک سایبر» را به شخصیت خودتان عوض کنید. به نور و لنز دست نزنید تا ببینید Midjourney کدام جمله را دنبال کرده. املای پارامتر از مستندات رسمی می‌آید؛ این صفحه پرچم‌ها را به دکمه‌های تولید وصل می‌کند.

در صفحه تولید —ar و سرعت را بگذارید، بعد اجرا کنید

صفحه تولید را باز کنید، پرامپت را بچسبانید و قبل از شروع دو چیز را بررسی کنید:

1. نسبت --ar: پرتره عمودی 3:4 یا 9:16، صحنه عریض 16:9، کاتالوگ 1:1. نسبت غلط هنگام برش صورت و لبه محصول را می‌بُرد.
2. سرعت: بار اول Fast. Relax برای صف‌های دسته‌ای است؛ Turbo سریع‌تر و گران‌تر است. جهت تصویر را تثبیت کنید، بعد به توان عملیاتی فکر کنید.

تولید را شروع کنید و منتظر شبکه بمانید. تصویر اول تحویل نهایی نیست: سوژه هست، نور تقریباً درست است، کسی بریده نشده؟ بعد از آن تکرار کنید.

Fast و Relax و Niji: خط را از تصویر اول انتخاب کنید

همان پرامپت روی خط مدل غلط مثل بریف دیگری به نظر می‌رسد:

• مدل استاندارد + Fast: پیش‌فرض برای پرتره، محصول، داخلی، منظره.
• Niji: شیت شخصیت، قاب مانگا، سطوح رنگ تصویرسازی. ببینید آموزش Niji 7.
• Relax: وقتی اسکلت پایدار است و ده واریانت می‌خواهید.
• Turbo: کانسپت عجله‌ای. کلید کیفیت نیست.

انباشتن cinematic 85mm, photoreal skin روی Niji با خط درگیر می‌شود. باز کردن Niji روی محصول لبه‌ها را کارتونی می‌کند. یک خط را در تصویر اول قفل کنید و در مجموعه عوض نکنید.

اگر نتیجه نزدیک است فقط یک چیز را عوض کنید

اگر شبکه به بریف نزدیک است کل پرامپت را بازنویسی نکنید. به این ترتیب:

1. سوژه درست، نور غلط → فقط جمله نور (نور پشت / سافت‌باکس / ابری).
2. کادر درست، حال غلط → فقط --stylize (تجاری می‌تواند از ۱۵۰–۲۵۰ شروع کند).
3. خطاهای موضعی (دست، متن، شلوغی) → Vary Region، نه دور جدید.
4. جهت کاملاً غلط → قالب را در کتابخانه عوض کنید؛ روی اسکلت خراب کلمه تلنبار نکنید.

جزئیات نوشتن در چگونه پرامپت‌های بهتر Midjourney بنویسید است. این آموزش فقط تا تصویر اول می‌رساند. پارامتر در مقدمه و Vary Region ادامه دارد.

تصویر اول را به جریان قابل‌استفاده مجدد تبدیل کنید

بعد از یک اجرای تمیز پرامپت را به‌صورت قالب ذخیره کنید: اسکلت + --ar پیش‌فرض + سرعت پیش‌فرض + خط مدل (استاندارد یا Niji). بار بعد یک متغیر در سوژه یا صحنه را عوض کنید. مجموعه پایدارتر می‌ماند و لازم نیست هر نشست دوباره آموزش Midjourney را جست‌وجو کنید.

با همان قالب به صفحه تولید برگردید و دو واریانت اجرا کنید: فقط نور در برابر فقط --ar. اگر بگویید چه عوض کردید و تصویر کجا جابه‌جا شد، این آموزش واقعاً جا افتاده است.